تبليغاتX
رابطه پنهانی
گرم‌ترين نقطه كره‌زمين با دماي نزديك به 70 درجه در سايه در دشت لوت ايران قرار گرفته است.

دكتر پرويز كردواني، بيابان‌شناس معروف ايراني با اعلام اين مطلب گفت: منطقه گندم بريان در دشت لوت كه در 80 كيلومتري شهداد و در شرق رود بيرجند قرار گرفته است، منطقه‌اي با پوشش آتشفشاني است و همين پوشش سياه آتشفشاني موجب بالا رفتن شديد گرما در اين منطقه مي‌شود.

به گفته وي اين منطقه همچنين پست‌ترين منطقه داخلي ايران نيز محسوب مي‌شود و اين موضوع نيز از ديگر دلايل گرماي شديد آن است.

كردواني معتقد است كه در گندم بريان، در منطقه‌اي به‌طول 200 كيلومتر و عرض 150 كيلومتر هيچ موجود زنده‌اي زندگي نمي‌كند و شرايط به‌گونه‌‌اي است كه امكان زيست هيچ گياه يا حيواني وجود ندارد.

گواه كردواني بر اين موضوع اين است كه در تحقيقات خود مشاهد‌ه‌كرده است كه  گاو و گوسفند مرده‌اي كه توسط كاميون‌هاي عبوري در گندم بريان رها شده بودند تجزيه نشده و نگنديده بودند بلكه فقط در اثر حرارت خورشيد خشك شده بودند.

به گفته وي اين موضوع نشان مي‌دهد كه در اين منطقه حتي باكتري هم امكان حيات ندارد.

كردواني اضافه كرد: در نزديكي گندم بريان پديده‌هاي طبيعي بسيار زيبايي ازجمله كلوت‌هاي بيابان لوت قرار دارد. اين كلوت‌ها رشته دالان‌هاي موازي هستند كه بر اثر باران و باد شديد به مرور زمان ايجاد شده است و ارتفاع ديواره‌هاي آن‌ها به 200 متر مي‌رسد.

دكتر كردواني گفت: پيش از اعلام ميزان گرماي گندم بريان گمان مي‌شد صحراي ليبي در شمال صحراي آفريقا با 7/57 درجه سانتي‌گراد حرارت، گرم‌ترين منطقه كره زمين باشد اما امروز مشخص شده است كه گندم بريان در بيابان لوت با دمايي بيش از 67 درجه سانتي‌گراد در سايه ،گرم‌ترين نقطه كره خاكي است.

منبع:http://www.cloudysky.ir/page/viewtopic.php?lang=fa&part=news&id=112

+ نوشته شده توسط در جمعه دوم فروردین 1387 و ساعت 0:43 |

پته دوزی

پته نوعی سوزن دوزی ایرانی است که از دوخت ریس های پشمی رنگین بر روی عریض یا شال در طرح های زیبایی چون بوته، سور و ترنج پدید می آید و منظره ای بدیع از گل و بوته های رنگین را که حاصل تلاش دست های دختران و زنان زحمتکش کرمانی است جلوه گر می سازد. اگر با چشمدل به این هنر زیبا بنگریم در تار و پودش اثر نگاه های خسته ای را خواهیم یافت که هر صبح تا شام در پی سوزن از نقطه ای به نقطه دیگر در حرکتند و خود یادگار هزاران درد و رنج و گاه شادی و شعف است که در ذهنشان منقوش بوده است. پته از دو قسمت تشکیل شده است. یک شال زمینه، که به عریض معروف است و نیز نخ های کرکی رنگارنگی که به ریس یا نخ پته موسومند. هر دو «پارچه و نخ» پشمی هستند و در رنگ های مختلف تهیه می شوند.

پته به طور انحصاری در کرمان تهیه می شود و دوخت آن در تمام شهرستان ها و روستاهای اطراف استان به ویژه کرمان، رفسنجان و سیرجان رایج است. طرح های زیبای آن را طراحان ماهر طرح ریزی کرده اند. این طرح ها و نقش ها ریشه در تمدن و فرهنگ ایرانی دارند.

تاریخچه پته

قدیمی ترین پته مربوط به سده 12 هجری قمری است. پته مورد نظر به صورت سوزنی است و تمام زمینه با استفاده از گل های ریزافشان و با استفاده از نخ های ابریشمی رنگی روی پارچه ابریشمی (کرم رنگ) دوخته شده است. دور این سوزنی پتک دوزی و حاشیه به صورت پته دوزی و با نقش «بته جقه ای قهر و آشتی» است. نمونه دیگری از پته که از نظر تاریخی چشم گیر است، سوزنی پته دوزی، شمسه دوزی، شرفه دوزی آقای فرج الله کرمانی است
.

این پته به سده سیزدهم هجری قمری مربوط و در تاریخ 1278 هجری قمری (1280) دوخته شده است. این پته هم اکنون در موزه هنرهای تزیینی نگهداری می شود. یکی دیگر از نمونه های دوخت بسیار زیبا و بی نظیر کرمان روپوش مقبره شاه نعمت الله ولی است. تاریخ دوخت این پته سال 1294 قمری و نتیجه سه سال تلاش مداوم است که بر شالی به طول 405 سانتی متر و عرض 265 سانتی متر سوزن دوزی شده است. این شاهکار نتیجه زحمت 12 نفر هنرمند کرمانی است که به دستور شهاب الملک سفارش داده شده و در زمان وکیل الملک ثانی (مرتضی قلی خان نوری) به اتمام رسیده است و روی پته این جملات به چشم می خورد
:
در ابتدای حکومت جناب جلالت مآب شهاب الملک و گوشه سمت سمت مقابل ..... مرتضی قلی خان وکیل الملک حکمران کرمان 1294 قمری و نام استاد کار میرزا محمد نعمت اللهی ..... این پته هم اکنون در موزه شاه نعمت الله ولی در ماهان نگهداری می شود
.

مراحل تهیه پته

پارچه عریض که نسبتاً ضخیم است و مراحل دوخت پته روی آن انجام می گیرد و در نقاط مختلف کرمان به نام شال پته، شال زمینه یا پارچه زمینه معروف است. در قدیم، این پارچه عریض را به وسیله ماشین های دستی و ابتدایی به نام ماشین های «دوپا باف و چهارپاباف» تهیه می کردند. دستگاه هایی بودند که از دو «ورت» یا به اصطلاح کرمانی ها از دو «گرت» تشکیل شده بودند و با هر حرکت یک ورت پایین و دیگری بالا می رفت و با عبور دادن ماسوره از میان نخ ها، تار و پود پارچه در هم تنیده می شد و بافت شال به صورت خطوط منظم عمودی و افقی نمایان می شد
.

«ریس» نخ های پشمی و کرکی است که برای دوخت خریداری می شوند. تهیه این ریس ها در گذشته به وسیله چرخ پشم ریسی انجام می گرفته و هم اکنون عمل بافت این ریس ها در شهرهای اصفهان، یزد و تهران انجام می پذیرد و به صورت دوک های بزرگ و رنگ سفید به کرمان ارسال می شوند. طرح های پته را می توان به دو گروه تقسیم کرد
:

1 – گروه بوته ای شامل شاخ گوزن، جقه، ترمه ای، سرابندی، خرقه ای، قلمکار اصفهانی، کردستانی (هشت بوته) شکسته، لچک ترنج، سنندج، افشان، بازوبند، بته میری، بته ترمه ای، بته خرقه ای، بته بادامی، بته شاخ گوزنی،، بته جقه ای دوقلو، بته جقه ای سه قلو، بته جقه ای مادر و فرزند، قهر و آشتی، بته میرشکسته چهار بته
.

2 – نقش درختی شامل ترنجداری، سروی، گلدانی، جانوری و پرنده ای. پته را بیشتر استادکاران قالی طراحی می کردند. از جمله هنرمندان و طراحان معروف کرمانی می توان به استاد محسن خان (سده 13 هجری قمری)، حسن بن محسن خان، زمان خان میرحسینی اشاره کرد. پس از اتمام مرحله رنگ رزی و گرته برداری، دوخت پته به وسیله سوزن مخصوص انجام می گیرد. اولین دوخت پته، ساق دوزی یا خط دوزی است و پس از آن داخل نقش با اسلوب ویژه ای به وسیله سوزن پر می شود که این عمل را «آب دوزی یا پتک دوزی» نامیده اند
.

سومین مرحله متن دوزی یا رودوزی نام دارد و آخرین مرحله در دوخت پته، برگ دوزی است که مهمترین و مشکل ترین و ظریف ترین قسمت کار است. پس از اتمام عمل دوخت به دلیل کشیدن و محکم کردن نخ ها، پته جمع می شود و حالت چروکیده به خود می گیرد. در گذشته بعد از دوخت، پته را با آب سرد می شستند و به وسیله «نورد کردن» خشک می کردند ولی امروزه به وسیله اتو یا خشک شویی انجام می گیرد
.

معرفی انواع پته

بقچه
به شکل مربع در اندازه های مختلف تهیه می شود که بیشتر در مراسم عزاداری و عروسی دیده می شود
.

سوزنی

به شکل مستطیل در اندازه های 1 × 5/2 متر و 1 × 5/1 متر، 1 × 2 متر تهیه می شود که در قدیم در حمام و زیر پای عروس استفاده می شد و امروزه به جای رومیزی یا سفره هفت سین استفاده می شود
.

پرده

به شکل مستطیل در اندازه های 80 × 280 و 100 × 350 سانتی متر با طرح های درختی تهیه می شود
.

قدیمی ترین پته موجود در کرمان مربوط به سال 1258 هجری قمری و مراکز تولید این صنعت در شهرهای کرمان و سیرجان است.

+ نوشته شده توسط در شنبه سیزدهم بهمن 1386 و ساعت 0:42 |

این مسجد که در گورستان کهنه بناشده است

در گذشته بیرون از دروازه ی شهر قرار داشته

و بانی آن سلطان محمد مظفر از فرمانروایان آل مظفر بوده است.

این بنا که در سال 750 هجری قمری ساخته شده است

4000 مترمربع مساحت دارد. نقشه ی بنا از گونه ی چهار ایوانی است.

سر در شرقی آن با ارتفاعی بلند ساخته شده

و طرحهای کاشیکاری، زینت بخش آن است.

تزیینات نماهای داخلی کاشیکاری معقلی می باشد.

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه دوازدهم دی 1386 و ساعت 23:18 |

هنگامی كه عباس میرزای ولیعهد برای رسیدگی به كاری به فرمان فتحعلیشاه قاجار به كرمان می آید، به دلیل ویرانگی های بسیاری كه در پی حمله ی سربازهای آقا محمد خان پدید آمده بود و همچنین نبود جایی برای ولیعهد و بودن بیماری هایی همچون طاعون و وبا نمی تواند در كرمان جایی برای زندگی بیابد و به همین خاطر به جایی خوش آب و هوا به نام « چوپان محله» كه در آن چندین قنات و درختهای فراوان بوده است می رود.

عباس میرزای ولیعهد شیفتگی بسیاری به كارهای دینی داشت و در هر سفر

یك شیخ با خود می برده است و در شبهای جمعه مجلس یاد مصیبت پنجم آل عبا را فراهم می ساخته است.

در سفری كه عباس میرزای ولیعهد به كرمان داشت یكی از سادات طباطبایی تبریز

كار روضه خانی را می كرد كه نامش سید عباس فرزند سید علی تبریزی بوده است.

سید عباس در یكی از شبهای جمعه در حالی كه داشت روضه خانی می كرد

دچار سكته می شود و جان می سپارد. عباس میرزای ولیعهد از این رویداد آزرده می شود و به خاطر دلدادگی ای كه به سید عباس داشته است، فرمان خاكسپاری وی را در همین جا می دهد و برای او بارگاهی می سازد كه از آن پس جایی برای زائران و دوستداران اهل بیت می شود.

در این جا در آن روزها كسهای بزرگ كرمان نیز به خاك سپرده می شدند

كه با گذشت زمان از خاك كردن مردگان خودداری شد و سپس ضریح و ساختمان

بازسازی و بارگاه نیز بزرگتر شد. جایگاه سید عباس نزد مردم بالاست

و خواسته های مردم نیز برآورده می كند.

درخت بستگانی سید عباس به ائمه ی پاكباز می رسد

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه دوازدهم دی 1386 و ساعت 23:17 |
 
+ نوشته شده توسط در جمعه سی ام شهریور 1386 و ساعت 5:1 |
 

با بررسی در سه تمدن کهن تله ابلیس، تپه یحیی و شهداد کرمان، می توان قدمت هنر در کرمان را در سده های قبل از تاریخ معرفی کرد، چراکه قدیمی ترین ظروف سفالی که تاکنون در مراکز نوسنگی کرمان شناسایی شده متعلق به هزاره پنجم قبل از میلاد است. آزمایش رادیواکتیو (کربن 14) که کاوش گران تل ابلیس بر روی تعدادی از سفال های ابتدایی انجام داده اند آنها را به تاریخی بین 4500 تا 4000 قبل از میلاد نسبت داده است. البته محتمل است که تاریخ ابداع سفال در کرمان به تاریخی بسیار دورتر از این تاریخ و به حدود 5500 تا 5000 قبل از میلاد می رسیده و نسل های بسیاری قبل از سازندگان سفال های مزبور، سفال های مشابهی ساخته اند.

قدمت هنر معماری در نمونه های مشاهده شده از خانه های گلی در مراکز ماقبل از تاریخ کرمان از اکتشافات تپه یحیی به دست آمده است. آوار این ساختمان ها در واقع قدیمی ترین لایه های به دست آمده از مراکز مزبور است (4500 سال قبل از میلاد) دیوارهای ساختمان های یاد شده عموماً از گل خام بوده است که مستقیماً با دست شکل می گرفته اند.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط در سه شنبه سیزدهم شهریور 1386 و ساعت 0:42 |
 

 

غیر از هنر که تاج سرآفرینش است

بنیاد هیچ منزلتی جاودانه نیست

قبل از پرداختن به پیشینه و تاریخ هنر در این دیار، ابتدا نظری داریم به تعریف هنر از دیدگاه ها و زوایای مختلف و سپس به تاریخ هنر در ایران اشاره خواهیم کرد: تعریف هنر از جمله تعاریفی است که در هر عصر و دوره و نزد هر قوم و ملتی و از نظر هر اندیشمندی به گونه ای مطرح شده است. از جمله :

مندلسین می گوید:

هنر، زیبایی را که با احساس مبهمی ادراک میشود، به مرحله تحقیقی و خوب ترفیع میدهد. لیکن منظور هنر، کمال اخلاقی است.

هاچسن آورده :

هدف هنر زیبایی است و جوهر آن در تجلی و ظهور و حدوث در کثرت نهفته است.

برک، اعتقاد دارد:

عالی و زیبا هدف هنر را تشکیل می دهد.

باتو می گوید:


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط در سه شنبه سیزدهم شهریور 1386 و ساعت 0:39 |

 

قلعه دختر و قلعه اردشیر از آثار دوران ساسانی در مشرق شهر كنونی كرمان- كه هنوز خرابه‌های آنها برجاست – گواه بر این است كه لااقل در زمان اردشیر بابكان در همین محل، شهری آباد یا قلعه‌‌ای مهم وجود داشته است.

مؤلف جغرافیای كرمان معتقد است كه حدود 220 پیش از میلاد، به هنگام فتح كرمان به دست اردشیر این محل «گواشیر» نام داشته و مركز ولایت كرمان بوده است بنا به گفته هرودت كرمانیا از قبایل دوازده گانه ایران می باشد و ساتراپی چهاردهم (دارا) مشتمل بر ایالت كرمان بوده است .


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط در سه شنبه سیزدهم شهریور 1386 و ساعت 0:35 |

 


نام كرمان را در سنگ نوشته‌های داریوش می‌توان دید. در آنجا «كرمان» نام ناحیه ا‌ی است كه از آن چوب« یاك» برای كاخهای هخامنشی حمل می‌شود. نوشته های یونانی هم آن را كرمان خوانده و مردم كرمان را تیره ای از پارسیان گفته‌اند.

از ریشه كر (كر به اوستا و كری به سنسكریت) چندین واژه سنسكریتی در دست است. «كرمن»، به معنی كار و كوشش و وظیفه و نیز كاركن و كوشا،«كرمینه» به معنی ماهر و استاد، «كرمان بندا» به معنی كاربنده یا وظیفه‌شناس و واژه های دیگر كه از كرمان ساخته شده‌اند. همه معنی كار و كوشش را می‌رسانند.

ریشه‌ دیگر «كر» كه به اوستا «كر» به سنسكریت «كری» تلفظ می‌شود و به معنی بریدن و كشتن و جنگیدن است و واژه‌های كارد، پیكار و كارزار نیز از آن است، اما از واژه‌هایی كه از آن برآمده، هیچكدام به كرمان و كرمن نزدیك نیست.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط در سه شنبه سیزدهم شهریور 1386 و ساعت 0:31 |

khaje atabak

 

The historic mausoleum of Khajeh Atabak is a 12th century building ( Seljuk period)

in the south east of Kerman, near Masjid-e Bazaar. Inside, it looks

a square building, while octagonal from outside. Its gypsum moldings

and prettily patterned brickwork, costly marble slabs and fine Kuffic

inscriptions are extremely worthy of note. They include geometrical

patterns, detailed ornamentation, and a fine style of columniation

and stone workmanship in the mihrab. The gypsum moldings had been

destroyed about fifty years ago, however, repaired by the Iranian

Cultural Heritage Organization.

+ نوشته شده توسط در چهارشنبه دهم مرداد 1386 و ساعت 0:12 |

 

Ebrahim Khan complex

 

 

Ebrahim Khan Madraseh and Bath House (hammam) Built in 1816-17 by a cousin

and son-in-law of Fath Ali Shah, Ebrahim Khan, who was the governor

of Kerman from 1802 to 1824, the entrance portals are decorated with

gay tilework, whose designs include peacocks, water fowl, flowers

and calligraphic inscriptions. The interior of both buildings is worth

their entrances. The tiled and single-story Madraseh is built round

a peaceful, cypress-shaded courtyard, while the walls of hammam are

decorated with amusing painting said to date from the end of the 18th

century.

+ نوشته شده توسط در جمعه پنجم مرداد 1386 و ساعت 18:45 |

Jiroft
It is 200km south of the provincial capital, Kerman, having a tropical climate. It is watered by the Helil Roud (River) and enjoys rich soil suitable for agriculture. As a city of great antiquity it contains a number of monuments, notable among them is the Tomb of Akhund in Kuhbanan.

Rafsanjan
This city is 127km west of Kerman. Agriculture is the main source of revenue, and cultivating pistachios is of greatest significance. The city is surrounded by pistachio gardens, the crops of which are of the greatest fame.
Sarcheshmeh, a region near the city, is the centre of Iran's copper production, contributing to the importance of Rafsanjan.

Sirjan
Being comparatively cold in winter and mild in summer, Sirjan is about 170km southwest of Kerman. It Date back to the Sassanian period, and contains a number of monuments, notable among them are as follows: Qal'eh Sang (stone castle), Firuz fire-temple and the Mausoleums of Imamzadeh Ahmad, Imamzadeh Ali and Mir Zobeyr . In recent years, it has been a special trade zone, due to which has made great economic and social progress.

Shahr Babak
The ancient city of Shahr Babak, the foundation of which is attributed to Ardashir I, a king of the Sassanian dynasty, is 250km west of Kerman. It has a semi-desert climate. Of the local sights the following are of more significance: Namak (salt) Lake, to the south of the city, is of considerable beauty in the seasons it is filled with water; the Edifice of Vali; Azar Bagh fire-temple; and the village of Meymand, of which stone buildings enjoy impressive architecture representing the peaceful coexistence of man and Nature.

Bam

 

Bam is located 193 kms. to the southeast of Kerman in the plains, between the Jebalbarez and Kabudi Mountains. Bam is 1,050 meters above

sea level, has an area of 19,480 sq. kms. and a population of approximately 182,040.

The oldest signs of civilization are found in the Bidroun hills located 10 kms. to the west of the city. Archelogical surveys indicate that the Bidroun hills date back to 4th millenium B.C. People have lived in Bam and in its vicinity from 6,000 years ago. In ancient times, people lived in a citadel which is now known as Arg.

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه چهارم مرداد 1386 و ساعت 0:13 |

kerman jame'a mosque

kerman jame'a mosque(friday prayer mosque)was constructed in the 14th century AD.due to its importance and special value,it is situated next to the Ghadamgah Bazzar and in the heart of kerman. in the eastern wing of the monument,there is a high portal decorated with tiles,topped with a clock tower.in the show of symmetry,a winter and a summer terrace(Ivan) was also considered in the architecture,and the mahdiyeh building is located in the eastern wing of the mosque.A number of stores in the Ghadamgah and the Mozafari bazzars were bequeated for the mosque's expenses.

 

 

 

Imam khomeini mosque

 

Imam Khomeini (Malek) Mosque was built during the reign of the Seljuk Touran Shah. It has numerous "shabestans" (verandas), a large courtyard and aqueducts built in the second half of the 5th century A.H.

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه چهارم مرداد 1386 و ساعت 0:9 |

kerman Bazzar

the kerman bazzar,with all its magnificent glory,is a memorial from the old days that still astonishes the visitor with its architectural characteristics,it indicates the style of the Sassanids era.it is about 1200 m long,extending from the Arg square to Mirza Reza Kermani street.

 

Kerman's Market

Kerman's Market is one of the most interesting historical sites of Kerman. It includes the Mesgari bazaar, the Ganj All Khan Bazaar, the Ekhtiyari bazaar and the Vakil bazaar.

Ganj Ali Khan complex

Ganj Ali Khan Complex, which includes a school, bath, caravansary, market, water reservoir and square was built by Ganj Ali Khan. The complex is unique for its architecture and tile work.

Ganj Ali Khan's bath is located in the southern part of the square and was in use until half a century back. An exquisite blend of art and architecture, this building has a staggered entrance which opens into six spacious apses. True-to-life wax figures bring back the memory of every day scenes from the past. All garments and exhibited objects are period pieces: razors, phials for rose perfumes and long-stemmed pipes to be enjoyed after the bath. Sunlight pours in from the roof overhead, creating superb light effects.

Ibrahim Khan Zahiruddauleh's Complex

Ibrahim Khan Zahiruddauleh's Complex includes a school, bath and ruler's hall.

 

Qaleh Dokhtar

Qaleh Dokhtar (Girl's Fortress) is located on the lofty eastern hills of Kerman city. Built during the Sassanid era, it is believed to have housed the Anahita Fire Temple.

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه چهارم مرداد 1386 و ساعت 0:7 |

Sanati contemporary art museum

for 40 years the building was orphanage established by a philanthropist of kerman Mr.Hadj Akbar sanati zadeh.

in the years 1939-1975 the sanati foundation ran an elementary school for the orphans.

in 1977 the sanati musum opened with an exihibition of master-pieces of the great artist,seyed Ali Akbar sanati and other famous iranian and foreign artists.the museum contains about 1500 master-pieces of painting statues and stone mosaics.there is also an exhibit of a large number of paintings by Sohrab Sepehri.

there is a gallery which contains master pieces by foreign artists:The Hand by Auguste Rodin(French artist),Two fingers by Henry moore(English artist),Woman's head by Bonati(Italian artist).

 

 

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه چهارم مرداد 1386 و ساعت 0:6 |

Kerman

Kerman , city (1991 pop. 311,643), capital of Kerman prov., E central Iran. It is noted for making and exporting carpets. Cotton textiles and goats-wool shawls are also manufactured. Kerman was under the Seljuk Turks in the 11th and 12th cent., but remained virtually independent, conquering Oman and Fars. Marco Polo visited (late 13th cent.) and described the city. Kerman changed hands many times in ensuing years, prospering under the Safavid dynasty (16th cent.) and suffering under the Afghans (17th cent.). In 1794 its greatest disaster occurred: Aga Muhammad Khan, shah of Persia, ravaged the city by selling 20,000 of its inhabitants into slavery and by blinding another 20,000. Reminders of historic Kerman include medieval mosques, the beautiful faience found among the extensive ruins outside the city walls, and 16th-century mosaics with Chinese motifs. Nearby is the shrine of Shah Vali Namatullah, a 15th-century Sufi holy man.

Kerman province, with an area of 186,422 sq. kms., is located in south-eastern Iran. It is bound on the north by the Khorasan and Yazd Provinces, on the south by the Hormuzgan Province and on the west by the Fars Province. The people of Kerman are active in the fields of industries, mines and agriculture.

The province ranks 14th in terms of land under cultivation, but ranks first in the country in fruit production. In 1994

- 1995, 4% of the entire area of the province was used for agricultural purposes. Rugs, blankets, cashmere, shawls, felt carpets and "jajeem" (coarse, woolen cloth with distinctive patterns) are the province's handicrafts. Kerman's carpets are highly popular, not only in Iran, but throughout the world.

The industries of metal, food, machinery and facilities respectively hold the highest industrial output in the province. Pistachios, dried fruit, car-pets, gelims Hand-made rugs), dates, fruit, vegetables, copper and decorative stones are the most important exportable goods from the province.

Kerman is as old as history. It is believed to have been founded as early as the 3rd century by Ardeshir I, founder of the Sassanian dynasty. Historical documents refer to Kerman as "Karmania," "Kermania" and "Zhermanya," which means bravery and combat. Geographers have recorded Kerman's ancient name as "Go'asheer" (Bardeseer). In the inscriptions of achamenian,Kerman was known as "Botiya".

Kerman has had very little peace in its history. From the 7th century, it has been ruled by Arabs, Buyids, the Seljuks, Turkmens and Mongols in turn until the Qajar dynasty, when it was a victim of the barbaric Aqa Mohammad Khan. Throughout its history, Kerman has been chosen as the capital by different kings, but it was Ganj Ali Khan (1005 to 1034 A.Il) during the Safavid era who brought about the city's prosperity. It was restored to security during the last century.

Kerman province has 10 townships, 28 districts, 24 cities and 141 rural districts. Baft, Sujan, Bardseer, Bam, Jiroft, Rafsanjan, Zarand, Shahr-e-Babak, Kerman and Kahnouj are Kerman's townships. The population of the province was 1,949,234 between 1994 and 1995. Almost 99% of the people speak Persian. Religious minorities use their own languages.

+ نوشته شده توسط در پنجشنبه چهارم مرداد 1386 و ساعت 0:4 |
زندگی در رودخانه نمک واقع در کلوت کرمان
+ نوشته شده توسط در دوشنبه یکم مرداد 1386 و ساعت 1:12 |
kalutکلوت شهداد
+ نوشته شده توسط در دوشنبه یکم مرداد 1386 و ساعت 1:10 |

بنام خدا

از کلیه دوستانی که مایلند در ساخت بزرگترین وبلاگ گروهی مرتبط با

جاههای دیدنی ومراکز گردشگری مطلب بنویسند دعوت به همکاری می نماییم با تشکر لطفا پیام بزارید

 

+ نوشته شده توسط در دوشنبه هفدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 2:55 |